LET MAAR NIET OP MIJ

Leuk, dat nieuwe seizoen van Heel Holland Bakt! Jammer alleen dat ik niet echt de rust vond om lekker te gaan zitten en rustig te kijken. Morgen begin ik aan mijn nieuwe opleiding en ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest voor een eerste schooldag. Sinds het begin van vorig schooljaar heb ik thuis gezeten met een depressie en pas in de zomervakantie kreeg ik weer wat energie om wat te gaan doen. De kans om op te bouwen door naar school te gaan had ik niet. Vanaf morgen wil ik weer vol aan de bak, de wonderlijke wereld van theater verder ontdekken en heel veel nieuwe dingen bijleren, maar om heel eerlijk te zijn, heb ik twijfels: kan ik het wel? Het antwoord is waarschijnlijk nee. Niet op de manier hoe ik het wil. Ik wil alles kunnen. Dagenlang studeren, een bijbaan zoeken, vriendschappen opbouwen. Urenlange concentratie hebben, energie om hele dagen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat klaarwakker te zijn. Maar ik heb het niet geoefend. Ik weet even niet meer hoe het moe...

Maandenlang heb ik in een zwart gat gezeten. Ik voelde weinig tot niets meer. Niets voelen is misschien – in mijn geval wel – nog erger dan iets vervelends voelen. Dus daar zat ik dan: op de bank, in mijn pyjama, met een kopje thee te kijken naar TLC. Dat was iedere dag vaste prik. In tegenstelling tot hoe ik eerst was, kon ik dit zonder me ook maar een minuut te vervelen. Wakker zijn kostte me al genoeg energie. Ik zat ziek thuis. Diagnose: depressieve stoornis. Gelukkig gaat het sinds een aantal weken beter. Ineens, het leek wel uit het niets te komen nadat wekelijkse therapie die al maanden voortduurde maar niet werkte, kreeg ik weer wat meer energie. Ik had weer zin om dingen te ondernemen en kon weer genieten van de leuke dingen die ik deed. In vergelijking met de afgelopen maanden voel ik me echt goed! Wat ik het lastigste vond aan mijn depressie is dat een ander niet begreep hoe ik me voelde. Dat nam ik uiteraard niemand kwalijk; ik kon het zelf ni...

De twijfel is officieel toegeslagen... Al sinds de tweede klas van de middelbare school wist ik dat ik in elk geval voor de klas wilde komen te staan. Hoewel ik bang was voor een tunnelvisie, werd voor mij in het eerste jaar van de lerarenopleiding Nederlands bevestigd dat het docentschap iets voor mij zou zijn. Het contact met de leerlingen vond ik leuk en de vakken vond ik niet al te moeilijk. Toen was daar echter die depressie waardoor ik nu al maanden thuiszit. Ik begon te twijfelen aan alles, waaronder mijn opleiding. Daarom besloot ik toch maar wat rond te kijken zodat ik zou weten wat ik wilde wanneer ik eventueel de knoop zou doorhakken en zou beslissen om met mijn huidige studie te stoppen. De opleiding Theaterwetenschap had ik al eerder voorbij zien komen, maar ik heb me er nooit in verdiept. Ik wist tenslotte toch al wat ik wilde gaan doen en in het onderwijs zou ik in elk geval werk vinden. Toen ik ging twijfelen aan deze opleiding, kwam Theaterwetenschap opnieuw voorbij. ...