Doodeng, zo'n eerste schooldag

Leuk, dat nieuwe seizoen van Heel Holland Bakt! Jammer alleen dat ik niet echt de rust vond om lekker te gaan zitten en rustig te kijken. Morgen begin ik aan mijn nieuwe opleiding en ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest voor een eerste schooldag. Sinds het begin van vorig schooljaar heb ik thuis gezeten met een depressie en pas in de zomervakantie kreeg ik weer wat energie om wat te gaan doen. De kans om op te bouwen door naar school te gaan had ik niet. Vanaf morgen wil ik weer vol aan de bak, de wonderlijke wereld van theater verder ontdekken en heel veel nieuwe dingen bijleren, maar om heel eerlijk te zijn, heb ik twijfels: kan ik het wel?

Het antwoord is waarschijnlijk nee. Niet op de manier hoe ik het wil. Ik wil alles kunnen. Dagenlang studeren, een bijbaan zoeken, vriendschappen opbouwen. Urenlange concentratie hebben, energie om hele dagen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat klaarwakker te zijn. Maar ik heb het niet geoefend. Ik weet even niet meer hoe het moet. De vraag die ik hierboven stelde, 'kan ik het wel?', gaat denk ik niet over of het me gaat lukken om die opleiding te volgen, maar meer over of ik mijzelf de tijd kan gunnen in kleine stapjes op te bouwen en alles op mijn eigen tempo te doen. Het tempo dat ik moet volgen om gezond te blijven, niet het tempo dat anderen hebben en dat ik van mezelf moet bijhouden omdat ik wil dat ik alles perfect doe.

Ik vind het doodeng om morgen weer te beginnen, maar ik hoop zo dat dit echt blijkt te zijn wat ik graag doe. We gaan het zien. Op naar dag 1 van Theaterwetenschap.