Naamsbekendheid

Ik hoorde laatst dat Patty Brard gevraagd zou zijn om auditie te doen voor de musical Ghost, een nieuwe musical van Joop van den Ende theaterproducties. Dit was het moment dat ik dacht: 'Ho, stop!' Patty is een leuk mens, een leuke entertainer, maar een musicalactrice?

Zo lijkt het de laatste tijd steeds vaker te gaan in musicalland. Talent lijkt minder belangrijk gevonden te worden dan naamsbekendheid. Ik snap de reden echt wel: natuurlijk moeten er in deze tijden van crisis op een andere manier kaarten verkocht worden. Ik denk echter dat naamsbekendheid niet per se synoniem staat voor succes. Ik vraag me daarbij ook heel erg af waarin de rest van de show dan achter blijft. Een musical van goede kwaliteit zou zonder bekende acteurs moeten kunnen! Kijk naar Soldaat van Oranje. In oktober speelt deze musical al twee jaar in de TheaterHangaar op vliegveld Valkenburg. Bekende namen? Nauwelijks. Ten minste, voor mij niet, en ik vind dat ik mezelf toch wel een groot musicalliefhebber mag noemen. Ik ken slechts enkele namen, maar van de hoofdrolspelers weet ik alleen maar uit het programmaboekje wat ze ervoor gedaan hebben. Van sommigen ken ik de naam, maar als ik ze zou noemen in een gesprek met de doorsnee Nederlander (die wel af en toe naar musicals gaat), zou deze mij met een vragend gezicht aankijken. Gewoon omdat deze nog nooit de kans hebben gekregen om iets van zichzelf te laten zien, ze werden altijd maar in 't ensemble gestopt! Geen wonder dat niemand hun naam kent. Mooi dat in Soldaat van Oranje de kwaliteit van de musical en de acteurs boven naamsbekendheid staat! 

Dan nog een voorbeeld, eentje waar jullie niet van op zullen kijken aangezien velen al weten dat ze mijn grote idool is: Rosalie de Jong. Ze kan perfect zingen, geweldig acteren en dansen lijkt haar ook geen enkele moeite te kosten. Dat is de grote bazen van Joop van den Ende heus wel opgevallen, hoor! Maar ja, zo bekend was ze niet. Ze werd maar in het ensemble gedumpt (om het zo maar even te noemen) en mocht wat hoofdrolletjes instuderen, mocht er iemand ziek zijn. Dan kon ze invallen. Bijvoorbeeld bij Petticoat, waar ze letterlijk iedere vrouwelijke rol kon overnemen als het nodig was! Dit hadden ze haar heus niet laten doen als ze niet goed was in haar vak! Ik was dan ook ontzettend blij toen Erwin van Lambaart bekend maakte dat zij één van de hoofdrollen mocht gaan spelen in de musical Droomvlucht. Eindelijk zou ze die erkenning krijgen! En dat heeft ze meer dan ook waargemaakt. Ruud de Graaf en Hans Cornelissen hebben dit dan ook meteen opgemerkt. Nu krijgt ze een geweldige rol in de musical De Jantjes! 

Ik betwijfel echter of dit allemaal gebeurd was als ze niet bekender was geworden door het programma Op Zoek Naar Mary Poppins. Dan was ze waarschijnlijk in het ensemble blijven steken, hoe hard ze er ook voor zou werken. Ging het hier dus toch weer om naamsbekendheid. Jammer, heel jammer. Maar hoe dan ook, ze krijgt nu wel wat ze verdient! 

Helaas zijn dit slechts enkele voorbeelden. Als een artiest die net van de opleiding komt, moet je maar proberen te overleven. Je bent goed, dus je naam mag er wel bij in het programmaboek, maar Chantal Janzen, Brigitte Heitzer en dergelijke zijn de grote namen. Naar die hoofdrol kun je dus wel fluiten. Ik zeg nu niet dat Chantal en Brigitte niet goed zijn, helemaal niet, het zijn beide heldinnen! Maar iemand anders komt er niet meer tussen en dat is jammer! 

Ik hoop dat Patty uiteindelijk toch maar besluit om te blijven doen wat ze doet en dus niet in Ghost te gaan spelen. Als ze haar auditie nou uitmuntend zou doen, is het natuurlijk prima, maar ik geloof niet dat zij alle andere actrices achter zich kan laten.