Spannende weken...

16 juni 2014. Poe poe! Zit ik dan op maandagmiddag, lekker in mijn pyjama op je bank, bij te komen van een paar spannende weken. En ik schrijf eindelijk weer een berichtje voor mijn blog!

12 mei 2014. Examen Nederlands. Vol vertrouwen ging ik dit eerste centrale examen in. “Ik ben goed in Nederlands, ik ga het zelfs volgend jaar studeren, mijn proefexamens gingen goed, een zesje zit er sowieso in,” sprak ik mezelf toe. Maar helaas. Na drie uur ploeteren, liep ik teleurgesteld en bang de gymzaal uit. Wát een slecht begin van de examenperiode. Als Nederlands al niet goed gaat, hoe moet dat dan met de rest? Eenmaal thuisgekomen, ben ik gaan nakijken. Had ik beter niet kunnen doen. Ieder klein beetje vertrouwen dat ik nog had, was weg.

Maar ja, je moet toch door, hè? De volgende ochtend ging ik met deze instelling het tweede examen in. Gelukkig ging deze al wat beter. Ik zou Nederlands gewoon herkansen, dan zou ik na het tweede tijdvak gewoon geslaagd zijn!

Nou ja, de rest van de examenperiode is een beetje aan me voorbij gegaan.

22 mei. Laatste examen: Engels. Klaar! Toets nagekeken, dat wordt wel een voldoende. Die avond lekker naar het theater. En dan proberen de zenuwen voor de komende drie weken los te laten.

Hoewel ik in de tussentijd veel leuke dingen heb gedaan, zoals een weekendje Parijs met mama, zijn die zenuwen nooit helemaal weggegaan. Sterker nog, na mijn laatste examen had ik weer een klein beetje vertrouwen gekregen, maar hoe dichter ik bij de datum van de examenuitslag kwam, hoe meer ik weer ging twijfelen.

12 juni. DE UITSLAG! Rond een uur of acht ’s ochtends stonden de N-termen, ofwel de normering, online. Toen ik deze zag, dacht ik even dat ik doodging. Zo’n strenge normering voor geschiedenis? Pff! In elk geval, toen was dus voor de leraren de uitslag bekend. Maar ja, wij moesten natuurlijk wachten. Hoewel zo’n beetje heel Nederland de uitslag al had, moesten wij wachten tot etenstijd. Nou, veel gegeten heb ik niet. Opluchting alom toen om vijf over zes de telefoon ging en mijn coach mij feliciteerde met een hele mooie cijferlijst. “Ja, is ‘ie mooi?” vroeg ik hem. “Kun je ze onthouden?” En daar kwamen ze: 7, 7, 7, 7, 7, 7, 7, 7, en 7. Eentonig hè?

Die avond naar school om mijn cijferlijst op te halen. Ik wist nu mijn eindcijfers, maar ik wist niet precies wat ik had gehaald voor mijn centrale examens. Wat blijkt? Ik had voor Nederlands gewoon een zeven (hoewel ik daar dus zo voor vreesde)! En voor Duits had ik een 6,8 gehaald. Dat was ook mijn doelstelling: ik had zó hard gewerkt om mijn gemiddelde van Duits op te halen, dat ik ook een zeven wilde voor mijn eindexamen. Maar waar ik het meest trots op ben: een 7,4 voor geschiedenis! Wie mij kende in de vierde klas, had nooit, maar dan ook nóóit kunnen denken dat ik überhaupt een zes zou halen voor mijn examen. Gelukkig kreeg  ik een andere leraar, waarvan ik meer opstak en die mij daardoor ook motiveerde om meer te doen voor een goed cijfer. En zie hier: een 7,4! JOEHOE!

16 juni. Nog steeds besef ik nog niet echt dat ik klaar ben op de middelbare school. Het is ook zo onwerkelijk: het jaar gaat zo snel en dan ineens doe je examen. Dan is het wachten en dan krijg je één telefoontje en dan is het daadwerkelijk klaar. Heel vreemd allemaal.

Aanstaande woensdag heb ik een opleidingsbijeenkomst. Hier ontmoet ik dus mijn nieuwe klasgenootjes van volgend jaar en krijg ik alle informatie over de opleiding. Spannend, maar ook gewoon ontzettend leuk! Ik heb er zin in! Op naar een nieuw avontuur. Maar nu eerst… VAKANTIE!