Uitmarkt 2012

Amsterdam, de Uitmarkt. Een driedaags evenement, met als afsluiting de Musical Sing-a-Long, die ik – als musicalliefhebber – natuurlijk moest gaan zien. Twee jaar geleden stond ik er ook al, op hetzelfde Museumplein, als een verzopen katje. Toen ik gisteren BuienRadar bekeek, vroeg ik me sterk af wat ik eigenlijk in Amsterdam ging doen: waarom was ik zo gek om in de stromende regen te gaan kijken naar wat ik ook vanaf de bank zou kunnen zien? Goed, het was al afgesproken, dus op naar Amsterdam.

Eenmaal bij de Uitmarkt aangekomen, wist ik weer waarom ik het zo leuk vond. De mensen, de sfeer, de cadeautjes (SisterAct zonnebrillen, “fietsbellen” van Soldaat van Oranje, Shrekoortjes en rookworst van HEMA de musical), maar natuurlijk ook de inleiding van het nieuwe theaterseizoen. De repetities zijn altijd al een feest, weer of geen weer. Natuurlijk trad het jaarlijkse parapluprobleem weer op. Bij elk regendruppeltje gingen de paraplu’s omhoog, terwijl de buien zo overwaaiden. Ik ben benieuwd hoeveel ogen er uitgestoken zijn…

’s Avonds werd de lucht gelukkig helder en bleven de paraplu’s naar beneden, waardoor we goed zicht hadden op het podium. Ongelooflijk eigenlijk: wij zijn er rond half 7 gaan staan – we stonden er al wel wat eerder, maar we hebben lekker een restaurantje opgezocht om wat te eten - en hadden uitstekend zicht op het podium, terwijl er om 10.00u ’s ochtends al mensen onder een zeiltje zaten om een goede plek vooraan te hebben. En dat worden dan de ‘echte fans’ genoemd. Nou ja, dan zijn zij maar de echte fans. Ik weet niet eens of ik daar wel tussen wil horen. In ieder geval: wij zagen het goed en keken met smart uit naar 21.20 uur. Gelukkig ging de tijd redelijk snel en was het zo half tien. Nu ging gebeuren waar we de hele dag naar uitgekeken hadden. En toen was het ineens 22.30 uur. Ja, dat ging heel snel. Voor het gevoel waren er twee minuten voorbij, in feite waren dat er bijna zestig. Wat een ongelooflijke avond was dat! En wat een gave producties. Ik geloof dat ik alles van het komende seizoen wel wil zien. Of ik moet keuzes gaan maken, of ik moet heel veel werken en heel veel sparen. Of weer de kortingsacties uit gaan zoeken. Hm.

Tijd om naar huis te gaan en lekker te slapen. Uiteindelijk heb ik vier en een half uur geslapen, vanochtend stond de wekker al om 6.00u. Nu heb ik een tussenuur op school en  kan ik gelukkig even mijn verhaal kwijt op deze blog. Zo kan ik over een uurtje– terwijl mijn ogen langzaam de neiging krijgen om dicht te vallen – weer met goede moed de lessen in: op naar de komende zes lesuren.