Anders dan anderen

Zo, het nieuwe schooljaar is alweer even begonnen en ik vind het leuk. De leraren zijn te doen, de vakken zijn leuk. De klas, tja, ik heb er toch nooit echt bij gehoord.

Het is na zestien levensjaren wel duidelijk dat ik anders ben dan anderen. Ik ben niet de standaard zestienjarige die graag van feestje naar feestje wandelt, een hekel heeft aan school en af en toe een glaasje alcohol drinkt. In tegendeel, ik houd niet van grote feesten, ik drink geen alcohol, ik ga heel graag naar school, ik vind leren fijn, zit met plezier in de lessen, vind politiek leuk en zit daarom in de medezeggenschapsraad, heb een doel in mijn leven en ik heb niet veel vrienden, maar wel een paar hele goede. Ik denk dat ik er niet bij hoor omdat ik niet met de kudde meeloop. Sommigen accepteren het niet, sommigen accepteren het wel maar lijken er niet goed mee te kunnen omgaan, dat niet iedereen is als hij of zij. Ik heb gelukkig geleerd mezelf wel te accepteren en blij te zijn met mijn unieke persoonlijkheid. 

Op Nu.nl las ik gisteren dat het creatief en fantasierijk denken wordt gestimuleerd door sociale afwijzing. Ik zal het stukje even kopiëren:

Creatief denken door sociale afwijzing

AMSTERDAM - Sociale afwijzing kan leiden tot creatief en fantasierijk denken, vooral bij personen met een sterk gevoel van hun eigen onafhankelijkheid.

Foto:  Thinkstock

Dat schrijven wetenschappers onder leiding van Sharon Kim van de Johns Hopkins University deze week in het Journal of Experimental Psychology.

"Het algemene idee dat heerst rond sociale afwijzing is dat de samenleving er vanuit gaat dat het per se negatief is," legt Kim uit.

"De media voeden deze zienswijzen met berichten over pesten op school, op het werk en online. Dat pesten verwerpelijk is en dat er niets goeds uit komt, is duidelijk. Maar sociale uitsluiting is iets anders en niet voor iedereen negatief, vooral als het onafhankelijke geesten betreft."

Waardering

Het onderzoek toont aan dat bij bepaalde mensen de uitsluiting een vorm van waardering is. Het laat de onafhankelijke mensen juist zien dat hoe ze over zichzelf voelen, namelijk dat ze niet zijn zoals anderen, inderdaad klopt. Deze afstand is dan juist positief en zorgt voor meer creativiteit.

Op de lange termijn zou het zo kunnen zijn dat creatieven met een onafhankelijk zelfbeeld juist extra goed gedijen op constante afwijzing, terwijl constante uitsluiting bij iemand die naar een groep snakt, voor het tegenovergestelde zorgt.

Volgens Kim zouden managers personen die niet in een groep lijken te passen toch eens beter moeten bekijken, zeker omdat steeds meer organisaties belang hebben bij creatieve geesten.

Door: NU.nl/Krijn Soeteman

Ik vind dit artikel zeer interessant. Er is dus duidelijk een verschil tussen pesten en sociale uitsluiting. Er staat echter ook dat uitsluiting voor het tegenovergestelde zorgt wanneer iemand naar een groep snakt. Ik heb dit heel lang gehad. Ik hoefde niet populair te zijn, maar ik wilde wel altijd dat mensen me een aardig persoon vonden.Gelukkig heb ik vorig jaar besloten dat het helemaal niet zo erg is om anders dan anderen te zijn. Eigenlijk is het ergens wel heel erg leuk! Ik heb nu bijvoorbeeld niet veel vrienden, maar de vrienden die ik heb, betekenen zo ontzettend veel voor me. We kunnen samen lachen en huilen en we kunnen elkaar maanden niet spreken om daarna weer een gesprek te beginnen alsof we elkaar gisteren nog hebben gezien.

Na het schrijven van dit stukje heb ik definitief beslist dat de voordelen zwaarder wegen dan de nadelen. Ik ben uniek. En ik word op de lange termijn ook nog eens ontzettend fantasierijk en creatief, wie wil dat nou niet?

Ik ben anders dan anderen en ik ben er trots op!

Liefs